Afgelopen vrijdag ging ik als piraat op stap, die paar accessoires doen dan wel niet onder voor wie ik echt ben maar toch was het anders.
Toen ik binnenkwam zag ik je staan, jij zag mij ook meteen en we keken elkaar aan. Na wat blikken over en weer stapte jij op mij af en vroeg hoe het ging. Was het echt al weer zolang geleden, het leek wel gisteren. We deelden kort wat herinneringen en beleefheden.
Na een hand en een biertje vervolgden wij beide weer de weg naar ons eige groepje. Echter vanaf de andere kant van de zaal bleven wij blikken wisselen. Laaide het verlangen op? of was het gewoon warm door de alcohol?
Ik had je al zolang niet mee gezien en heb je destijds verkeerd ingelicht en ben je daardoor misgelopen. Is dit dan de kans om het weer goed te laten gaan? Bestaat er zoiets als een 2e indruk?
Na al die lol, al die drank en al dat gedans keken we mekaar nog eens aan en liepen gezamenlijk naar buiten.
In de roes van de avond zag ik mijn piraat daar lachend staan
Zijn hand uitgestoken, klaar om met me mee te gaan?
Lachend zij aan zij voor wat wij hebben gemist
Elkaar, de lol, de aandacht, toch nog niet uit het geheugen gewist
Is dit sprookje slechts een verschijning of is het echt?
Ik zag iets als een hint en leukerd, het is zo fijn als jij dat nu ook zegt...
naar Karlijn toe! 's Avonds (Eik na t ete al hehe) aan de Calimocho, optutten en hooggehakt, op een paar nieuwe pumps (hence NIEUW!!) naar de stad!
) maar van de pijn van mijn nieuwe schoenen.. op aanmoediging van Karlijn trek ik mijn schoenen uit en dans op blote voeten verder.. De volgende 2 uur spreken enkele mannen mij aan, enkele wijzen en kunnen niet stoppen met het staren naar mijn voeten... 
And you can see my heart beating